Aflevering Xl | 'Buffett Zou Dit Nooit Doen!': Terry Smith Versus Chris Hohn

'Buffett zou dit NOOIT DOEN!' Dat bericht kreeg ondergetekende over Terry Smith, de fondsmanager die capituleert en toch maar wat momentumaandeeltjes gaat kopen. Enkele weken plaatste het fonds van Smith nog een diep ironisch filmpje op YouTube. De capitulant zelf legt het streng uit: 'You really, really need to stick to whatever your discipline is. Don't be a day trader or a momentum trader and say, 'I really think I should own Nvidia because it's gonna lead the AI revolution'. Maar ja, als je fonds de afgelopen drie jaar van 23 naar 12 miljard pond is gekrompen omdat klanten klaar zijn met je underperformance, moet je wat anders. Daarom krijgt de momoclub een nieuw lid. Hij schuifelde naar binnen met hangende pootjes en blauwe plekken. Dat was het echte nieuws, naast het feit dat Terry eindelijk z'n Unilevertjes verkocht die hij had aangeschaft in de hoop dat het resultaat anders zou zijn dan in de tien jaar ervoor. Nog afgezien van discipline maakt Smith ook gewoon foutjes. Maar ja, wie zonder katten in de zak is, werpe de eerste performance fee. Terry gaat het anders doen. Daar kan je dus van zeggen dat dat niet in het evangelie van Warren Buffett staat. Wat enigszins verhult dat niemand Warren Buffett is, dat Buffett begon met returns van 60% per jaar in de jaren vijftig en het kopen van failliete busbedrijven voor een fractie van de prijs, dat Buffett permanent kapitaal kon gebruiken, voorzien van de beste beleggersreputatie op aarde, en dat Buffett soms ook opeens zilver kocht omdat 'ie wel wat zag in dat metaal wat hij gewoonlijk beschimpte, middels metaforen die elke fondsmanager op aarde heeft leren papegaaien. Terry Smith zelf haalt ook Buffett's tamelijk opportunistische koop van American Express aan na dat schandaaltje in de sixties. Laat staan dat conceptje float, oftewel de gratis leverage uit verzekeringsbedrijven die Berkshire genoot en geniet. Dus nou even de realiteit. De gemiddelde fondsmanager op aarde heeft klanten. En de gemiddelde fondsmanager op aarde wordt tegenwoordig geslacht of tenminste verbaasd door de combinatie van passief geld, momentum traders met computers en een gokgekke meute Joep-om-de-hoeks die met leveraged single-stock ETFs en dagopties de boel nóg een zetje geven. Die drie groepen samen kunnen ervoor zorgen dat Dell naar bed gaat als bedrijf van 200 miljard dollar en wakker wordt als bedrijf van 275 miljard dollar. Niet alleen omdat Trump (verdachte vier) er wat over zei op social media, maar ook omdat de momoclub, de gokclub en de indexers dat nodig vonden. Dat fenomeen zie je overal. En, zoals Smith schrijft, hoe reageer je daarop? Want niemand kan de bizarre volumes en prijsbewegingen van tegenwoordig voorspellen. Daarbij komt nog dat alles AI is, of afhankelijk van AI. Niet slechts alle eieren zitten in één mandje. Alle mandjes zitten in één mandje. De S&P 500, de MSCI wereldindex, de emerging markets index, de semiconductor index, de ik-heb-geen-idee-maar-vind-dit-thema-wel-leuk index en zelfs onze bloedeigen armlastige AEX, dat domme prijsindexje op het Damrak wat zelfs door de zoon van zijn bloedeigen bedenker wordt uitgelachen. De VEB schreef er recent ook over, al is concentratie an sich niet bepaald een nieuw fenomeen. Net als dat het grootste deel van de handelaren geld verliest. Wordt altijd als moreel puntje van stal gehaald, recent weer rond Polymarket, maar dat zegt meer over de mensheid dan over de (a)moraliteit van markten. Okay. Wat doe je met die concentratie en die bizarre bewegingen als je je klanten wil behouden? Er zijn drie antwoorden. - Doe de Softbank. Noem jezelf een gans met gouden eieren en yolo alles in het mandje op AI. - Doe de Terry Smith. Join the momo club, terwijl je er netjes bij zegt dat de gemiddelde free cash flow yield van je portefeuille nog wel hoger ligt dan de markt ofzo. - Doe de Chris Hohn. Doe de Chris Hohn? Ja. Want als jij sinds 2004 gemiddeld 18 procent per jaar na kosten hebt verdiend voor je beleggers, en net zo'n mythe begint te worden als Buffett, heb je de vrijheid om gokkers en de momoclub te negeren. Goed goed, dan moet je alsnog uitleggen waarom je net Alphabet weer terugkocht nadat je het vorig verkocht toen je de koerswinstverhouding naar ongeveer 17 zag schieten omdat 'search zou over worden genomen door AI' ofzo (how times change! Iemand nog 85 miljard aan nieuwe aandelen?).... maar... dan mag je ook gewoon goeie bedrijven kopen voor een mooie waardering. Zoals Buffett het zou doen. Recent legden Hohn en anderen uit hoe je dat precies doet. Ze waren bij de TCI investors conference, waar een select clubje genodigden mochten genieten van het fonds dat fungeert als Johan Cruyff voor financiële nerds. Op 16 juni schoven de genodigden family offices, universiteitsfondsen (lucky boys!) en andere grote jongens aan in New York om te horen hoe je bijvoorbeeld S&P Global kan kopen als je de beste bent. Chris en topvrouw Martina Cheung legden rustig uit waarom de kredietbeoordelaar, informatieboer en indexverschaffer nu te koop staat voor slechts 19 keer de voorwaartse winst. De markt denkt dat het Bloombergproduct, CapIQ, veel belangijker is voor S&P dan het eigenlijk is. En dat dat kapot gaat aan AI. Maar ja, volgens de aanwezigen verlies je in het ergste geval slechts 5 procent vande omzet. En 80 procent van de omzet is totaal ongevoelig voor die disruptie, want die bestaat uit de kredietbeoordeling, de informatieverschaffing voor commodityhandelaren (Platt's oftewel S&P Energy), en natuurlijk de indexen die soms zelfs nog uit papieren data bestaan die niemand zomaar even kopieert. Je kan het er eens of oneens mee zijn, maar het is wel zo dat de prijs op zichzelf aantrekkelijk is. 19 keer de voorwaartse winst is goedkoper dan S&P Global in een decennium is geweest. En als je nou de huidige koerswinstverhouding van Moody's toepast op de kredietbeoordeling van S&P, of de huidige koerswinstverhouding van MSCI toepast op de indexen van S&P, dan krijg je de rest van S&P gratis, schrijft Cestrian van Moats & Multiples mooi op Substack. Goed, the jury is out. We zien u over vijf jaar, beste TCI. U bent één van de weinigen die de tijd en de macht heeft om dat uit te zitten. Was het maar zo makkelijk voor iedereen. Ooit zei Josh Homme van Queens of the Stone Age het zo mooi: 'You can do that... if you're Radiohead'. Hij doelde op het eerste gratis internetalbum. Dus. S&P Global? You can do that, if you're Chris Hohn. Dat zou Buffett misschien wél doen. Beursnerd en Beursnerd XL Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening. See omnystudio.com/listener for privacy information.