Aflevering #2.24. Mijn Goede Oude Vriend Die Ik Niet Mis: De Zwaarte (Bonus)

Oh. Daar ben je weer. Zwaarte. Ik zou tegen je willen zeggen: ik heb je gemist.    Maar dat is helemaal niet waar. Ik was je vergeten. Volledig. Als iemand me gisteren had gevraagd: hoe voelt dat, zwaarte? Dan zou ik het niet eens goed kunnen uitleggen. Niet eens goed kunnen her-voelen via een gedachte.   Maar nu je er weer bent, weet ik weer hoe het is. Ik was je dus niet vergeten. Ik kon je slechts tijdelijk even niet herinneren.   Dus zo voel je.    Uitzichtloos. Als een bodemloze put. Zoals die ene droom waarin ik viel en de bodem maar niet bereikte. Dat was niet als vliegen. Dat was meer als: wanneer val ik eindelijk eens te pletter en is dit onbehagen eindelijk voorbij?    Ik weet ook wel dat je weer gaat vertrekken. Ik weet ook wel dat ik aan dit mantra vast moet houden. Dat ik je niet zwaarder moet denken dan je al bent.    Maar op de een of andere manier geloof ik het niet, dat je weer gaat vertrekken. Deze tekst komt uit mijn dagelijkse mail. Abonneer je ook via petje.af - Vermaak jezelf met mijn boek 'Ze gingen samen het toilethokje in.mp4' - Ontvang wekelijks een e-mail (gratis) via www.tomsondarko.nl  Elke werkdag een melancholisch tekstje van tomson darko in je mailbox. Ga naar www.petje.af/tomsondarko en steun me of ga naar www.tomsondarko.nl voor meer obscure dingen. Support the show (https://www.petje.af/tomsondarko)