Aflevering #3.03 – Ik Moet De Deur Uit. Elk Weekend Weer. Anders Word Ik Gek.

Jarenlang heb ik geleefd met het idee dat thuisblijven erger is dan gaan. Want als ik thuis blijf, dan isoleer ik me. En als ik me isoleer, dan kom ik op plekken in mijn hoofd waar ik niet wil zijn. En hoe vaker ik op zo’n plek kom, hoe groter de kans dat ik er niet meer uit kan ontsnappen. En als ik niet meer kan ontsnappen, dan… Dus ik zei ja tegen popconcerten, borrels en vreemde verkleedfeestjes. Terwijl mijn hoofd en lijf vol angst zaten en schreeuwden: blijf! Om vervolgens buiten de deur de tijd af te tellen tot het weer verantwoord was om naar huis te gaan. De kracht van nu. Ik heb het nooit begrepen. En al helemaal niet sinds mijn lijf me in de steek liet met paniekaanvallen. Mijn hoofd en lijf zijn overal behalve in het nu. Altijd aan het checken. Voel ik me oké? Hoe kom ik hier weg als het misgaat? Wat gaat er nog gebeuren straks? Vind ik dat leuk? Hoe kom ik naar huis? Ga ik de treinrit overleven? Ik moest vooral van mezelf naar deze plekken toe. Niet alleen om de angst te bestrijden. Maar ook om iets terug te vinden van vroeger. Wie ik was. Voordat ik het bestaan wist van angst, paniek, depressie en dwangmatigheid. Ik vond het vroeger altijd leuk, de deur uit gaan. De nachten konden nooit lang genoeg duren. Altijd op zoek naar dat magische wat de avond legendarisch maakte. Ik heb het honderden keren gezocht en enkele malen gevonden. Ik vond dat het toen allemaal waard. Al die verspilde tijd was het leven. Deze tekst is eerder dit jaar verschenen voor mijn petje-af steuners. Steun me ook via petje.af en ontvang dagelijks een tekst van mij. Ga naar petje.af/tomsondarko Elke werkdag een melancholisch tekstje van tomson darko in je mailbox. Ga naar www.petje.af/tomsondarko en steun me of ga naar www.tomsondarko.nl voor meer obscure dingen. Support the show (https://www.petje.af/tomsondarko)