Aflevering De Dood (1)

Een meditatieve talk over de dood waarin ik start met het voorlezen van korte fragmenten van Adyashanti uit zijn boeken: ‘Niets is belangrijker’ en uit ‘Dansende leegte’. De fragmenten wijzen naar dat wat niet komt en gaat. Naar ons thuis. En een ander woord daarvoor is de dood. Er zit een uitnodiging in om de kloof te dichten waar er nog twee lijkt te zijn en waar er een afscheiding lijkt te zijn tussen ons thuis en onze ervaringen. De dood neemt alle ervaringen tot zich, zonder uitzondering. Wat een kracht! De spirituele zwaartekracht. Om dat te ervaren tijdens ons leven is pure genade. De dood is daarmee een uitnodiging om te kijken vanuit de binnenkant, wat eenheid blootlegt als de waarheid. Dan voelen we veiligheid. In plaats van leven vanuit de buitenkant; de tastbare wereld. Waar we verdeeldheid zien. Een krachtige meditatieve talk. De dood liet zich tijdens de retraitedag zien als veilig, als zo’n diepe waarheid van liefde. Als thuis. En als ieder moment aan onze zijde, ieder moment al levend aanwezig. Als ons eigen wezen. Alle tegenstellingen overstijgend en omvattend. Alle onwaarheid tot zich nemend. In de middag schreven we een brief vanuit de dood aan onszelf als personage. Graag voeg ik hier de brief toe van Els. Met toestemming. Ter bemoediging en inspiratie. Want al spreekt de dood hier tegen Els. Je zou er ook jouw naam kunnen invullen. Om te voelen wat de dood je vertelt. Brief van de dood aan mij Lieve Els, Hier is de dood die tot jou spreekt. Het is er tijd voor. Jij die al zo vaak tot mij sprak, laat ik nou eens tot jou spreken. Er is een belangrijk punt dat ik met jou wil bespreken. Jij, als Els, ziet mij, als de dood, als afscheiding van het leven. Als ik je nu vertel dat ik, als de dood, geen afscheiding van Het Leven ben. Ik ben Het Leven. Het Leven tijdens jouw aardse leven en Het Leven na jouw aardse bestaan. En Dit Leven is allesomvattend. Dus in de dood is alles allesomvattend. Het maakt niet uit. Maak mij niet speciaal. Want er is geen ‘mij’. En als je mij wel speciaal maakt, dan is dat oké, want dan ben ik er weer om jou eraan te herinneren dat de dood geen afscheiding van Het Leven is. Dat je in je denkgeest een vergissing hebt gemaakt die ik je help corrigeren. Met liefde groet ik jou, Els ‘ De Dood’