Aflevering Radio Oosterwold #37 - Oosterwold Vanbinnenuit Aflevering 2

Er zijn mensen in Oosterwold die elke dag nog denken: *we mogen hier wonen.* Niet als gevoel van opluchting, maar als echte verbazing. Dat ze hier terechtgekomen zijn. Dat dit bestaat. In de tweede aflevering van *Oosterwold Vanbinnenuit* zijn het Simone van Boldenburen en Renske van Hazelhoeven die dat zeggen. Twee buurten van kleurrijke Zweedse houten huizen, vlak naast elkaar, elk met een eigen karakter — maar met een gedeelde overtuiging: dit is geen gewone plek om te wonen. Simone was er vroeg bij. Zo vroeg dat er nog geen elektriciteit was, geen waterleiding, en zoveel modder dat een buurvrouw ooit bleef steken en stond te zwaaien om hulp. Ze dachten: *later lachen we hier om.* En dat klopte. Renske legt uit waarom ‘buren’ in Oosterwold iets heel anders betekent dan elders. Als je je auto naar de garage moet brengen en je weet niet hoe je terugkomt, is er altijd iemand. Als je boter vergeet terwijl je staat te koken, staat er iemand aan de deur. Een buurvrouw die last heeft van haar lijf en veel baat heeft bij een bad — maar haar huis is net te klein — neemt gewoon een bad bij de buurvrouw verderop. Bij Hazelhoeven hebben ze ook een gezamenlijke sauna. Eerst wilde elk groepje een eigen exemplaar. Uiteindelijk werd het er één, voor iedereen. Meer dan genoeg. Dan is er Catrinus van de Tiny House Farm. Hij vertelt hoe zijn gemeenschap van 31 huishoudens zichzelf organiseert — niet via een bestuur dat alles beslist, maar via commissies. Voor de infrastructuur, het buurthuis, het groen. En ad hoc commissies voor concrete klussen: een nieuwe televisie nodig? Een paar mensen duiken erin, vergelijken opties en komen met een voorstel. Op affiniteit. Zonder dat alles op één stel schouders rust. Tot slot schuift John van Diepen aan — iemand met een levenslange zoektocht naar het antwoord op de vraag *hoe maak je van een stad een dorp?* Hij groeide op in een dorp van 1.500 mensen met 48 verenigingen en ontwikkelde in Oosterwold anderhalve hectare nieuwe natuur met zeven woningen losjes ingestrooid door een landschapsarchitect. Zijn conclusie: een maatschappij maak je niet door stenen te stapelen. Je moet gemeenschappen bouwen. Dit is een aflevering over mensen die iets hebben gevonden wat de meeste Nederlanders al lang zijn kwijtgeraakt: een gemeenschap die niet verplicht is, maar er wel altijd is. Get full access to Dit is Oosterwold at erickooijman.substack.com/subscribe