Aflevering Vette Praat #65 Betaald Verlof

Waarin we jullie graag vervelen met de meest interessante weetjes en het vingertje van Joost. We vanalles uithalen om op de grens te balanceren. Dromen zelden of nooit bedrog blijken te zijn, zelfs wanneer je in een cabrio met een motorfietsstuur wordt geplaatst. Vierwielers, tweewielers, geenwielers, pionieren doen we telkens weer opnieuw. Doen we ons best om niet meegezogen te worden in vrouwonvriendelijke praatjes. Misschien omdat Scarlet Overkill een van onze favoriete filmpersonages is. Te mooi om waar te zijn, hoe Nederlands dan ook. Met zonder chauffeur krabt de koetsier de krullen van de koets. Alle logopedie ten spijt brabbelen wij even onverstaanbaar als altijd verder. Vertellen we iets wat we nog niet eerder verteld hebben. En dat dan zo hakkelend mogelijk. We op de allerluiste manier aan Urbex doen en gaandeweg ontdekken dat Panhard mocht het nog bestaan hebben inmiddels Chinees zou zijn. Meer wokolie dan motorenöl. Anciënniteit en muziekliefhebberij tot kilometervreterij lijdt. We van de ene niet langer bestaande autofabriek naar de andere treinen met de ondergrondse slak. Burning down the house zomaar actueler zou kunnen zijn dan ter plaatse beseft. Er foto’s gemaakt worden van een 14 in het 13e arrondissement. En het was niet eens vrijdag. Jaap niet uit te spreken blijkt in het Frans, waarvoor onze welgemeende excuses. Archeologische opgravingen in de diepste krochten der Acadiane tot verrassende inzichten leiden. Eenarmige bandieten naar onze opinie zomaar gierend uit de bocht zouden behoren te gaan. Mits het een goede poging is remmen we natuurlijk liever met een bezemsteel. Kinderarbeid een neerwaartse spiraal inluidt in de wereld van de Vette Praat merch. Sippe smilies het probleem ons inziens langs de verkeerde manier benaderen. Wij in het huidige tijdsgewricht bij voorkeur wat positiever zouden wensen te willen worden benaderd. Dat een beetje vriendelijkheid de wereld misschien uit de weerstand zou kunnen halen. Een beetje begrip begint bij jezelf. Zelfs voor het winkelend publiek. Joost fluks uitlegt hoe hij een drijfsijs bij elkaar bindt, terwijl Marc een goedbedoelde poging doet tot de imitatie van pops en bangs. We tot tranen toe geraakt worden door allerhande invalshoeken, voorwerpen en fantasieën. De snelheid van het geluid een factor zou moeten zijn in de ontwikkeling van stedenbouwkundig gebied, daar waar luid pijpen levens zou kunnen redden. Hoe precies, dat probeert Joost uit te leggen terwijl Marc zich zachtjes zit te schamen voor de bewuste spelfout. Klagen we genoeg over nog eens iets leuks, terwijl we je hartstochtelijk voor de schenen schoppen. Handenarbeid Marc’s favoriete vak was op school, waardoor hij vandaag de dag zo goed allerlei onzin aan elkaar weet te breien. Dat laat zijn sporen na, dat begrijp je. Omdat we op onze groene strepen staan, alleen daarom. Is Joost opgestegen van de sponsbaan, daar waar anderen beter door de krasstraat zouden rijden. Vieze auto’s psychotische trekjes beginnen te vertonen en post traumatische stress voor fantoombeelden zorgt. Brave Hendrik de tuinman niets te zoeken heeft in het Parc des Princes. Daar hebben ze Jean Pélouse voor. Da’s een heel ander spectrum dan de diepte van de Parijse metro. Van geen wonder dat de brave Parijzenaars zo nu en dan wat Congé Payée nodig hebben. De DSM5 heruitgevonden door uw resident ontdekkingsreiziger. Stralingswarmte te voorkomen blijkt door te barbecuen op het balkon. Rijden we in een ruk door van de Franse hoofdstad naar het verstedelijkt gebied van Quebec. Daar doen we niet moeilijk over. Zelfs niet wanneer ze de museumtrots van de een schaamteloos voor de koplampen van de ander plaatsen. Oliecrisis of niet. Marc leert dat woningbouw scheef evenredig staat aan vliegtuigbouw. Elf op tien. Raspen en borrelen terminologie blijken uit de motorenkeuken, daar waar Marc de complete uitleg van Joost in de soep laat draaien. Zelfs zonder bouillon te trekken van het veelbesproken vingertje. Nu we toch in de lichaamsdelen zitten, sedans met één oog zijn behoorlijk suf geworden. Zelfs wanneer het doffe ogen zijn. We een kweekprogramma voor de eenogige bamboe-eter op proberen te zetten, tussen het vervangen van de lampjes door uiteraard. Vaak ben je te bang, maar dat wisten we natuurlijk al lang. Tweedehands dan. We en passant, want we waren tenslotte in Parijs, nog even de oudere chauffeur schofferen. Schaufferen dus eigenlijk. Gelukkig is niets zo mooi als een Multipla. Amen.