Aflevering 269 | De Heere Geeft Vrucht Op Paulus’ Verkondiging (2)

Aangemoedigd Elisabeth Cutter, een bewoonster van de eerste Noord Amerikaanse kolonie die door de puriteinen was gesticht hoorde een preek van Thomas Shepard. Zij werd bemoedigd door de woorden: ‘Die tot Mij komt, zal ik geenszins uitwerpen.’    Zij kwam erachter dat zij zonder God en zonder Christus leefde: ‘Ik durfde God niet te zoeken, evenmin God mijn Vader te noemen, evenmin te denken dat Christus voor mij Zijn bloed gestort had.’    Onder preken van Shepard over de wijze en dwaze maagden werd ze onrustig. Ze was bang zo’n dwaze maagd te zijn. Door de prediking leerde zij genade buiten zichzelf te zoeken, in Christus. Naderhand getuigde zij dat het woord ‘Christus is gekomen om zondaren zalig te maken’ haar ziel ruimte gaf. ‘Ik werd aangemoedigd om de Heere te zoeken en ermee tevreden te zijn om met Zijn veroordelende wil aan de voeten van de Heere te liggen. Zij geloofde dat Hij haar niet zou afwijzen, als zij tot Christus zou komen. In Hem vond zij vrede.    Zij geeft er acht op Ook Lydia de purperverkoopster kreeg oog en oor voor de boodschap van het Evangelie, toen Paulus het haar verkondigde in Filippi. Het Woord deed kracht. De Heilige Geest opende haar hart. Ze geeft er nu acht op. Letterlijk staat er ‘aandacht geven aan’. Zij geloofde het. Ze houdt het niet alleen voor waar. Ze aanvaardt het Woord van harte.    In deze geschiedenis zijn we getuige van een groot wonder. Een heidense vrouw uit Thyatire, die onder de bekoring kwam van het Joodse geloof, leert de Messias kennen als haar Zaligmaker. Ze leert Hem omhelzen.    Christus kwam niet voor sterk verbeterde mensen, niet voor zichzelf rechtvaardigende mensen, maar voor zondaren. Zo komt Hij ook vandaag tot ons. ‘De Zoon des mensen is gekomen om te zoeken wat verloren was.’ Hoe dit ons raakt? ‘U dan, die gelooft is Hij dierbaar’ (1 Petr. 2: 7).   ‘De Geest is een inwendige leraar, door wiens werking de belofte van de zaligheid, die anders alleen maar de lucht of onze oren zou treffen, diep in onze harten doordringt.’ (Calvijn) ‘Hieruit kennen wij dat wij in Hem blijven en Hij in ons, dat Hij ons van Zijn Geest gegeven heeft.’ (1 Joh. 4: 13)   Waar het Woord wordt verkondigd, opent het harten. Dat gaat niet buiten ons om. Hij brengt mensen in beweging, naar Hem toe. Dr. H. Goedhart: ‘Wie het Woord Gods opslaat, hoort de Christus spreken en wie het Woord Gods gesloten laat, verwerpt Christus die spreekt. Het geloof nu is gericht op het getuigenis, dat God getuigt van Zijn Zoon. Het neemt dat getuigenis aan en vindt er zaligheid in.’   Reactie We horen van Lydia geen grote woorden. Zelfs geen kleine. Niets van wat haar bezighield, is ons geopenbaard. Wat we echter wel zien is wat er gebeurt. Lydia heeft blijkbaar een getuigenis gegeven van haar geloof in Christus, als de Messias voor de volken, als haar Zaligmaker. Zij geeft niet alleen acht op de woorden van Paulus, maar belijdt voor God en de mensen dat zij gedoopt wil worden. Een publieke daad in een heidense omgeving. Een omgeving die straks, in het hier opvolgende gedeelte in de Handelingen, vijandig blijkt te staan ten opzichte van de Christus van de Schriften. Zij laat zich dopen, daar in het water van de rivier. Bij de plek waar zoveel gebeden zijn opgezonden en de Heere onverwacht Zijn boodschappers zond.