Aflevering Een Gebed Vanuit Moeilijke Omstandigheden Tot God

Ver van huis In Psalm 61 treffen we David aan op een plaats ver van het heiligdom, ver de tabernakel, ver van huis. Dit kan duiden op een concrete situatie. Veel uitleggers denken dat David zich op dit moment in Mahanaïm bevindt, vanwege de dreiging van Absalom. Een koninklijke balling roept ver van huis om hulp bij God. Het is ook mogelijk dat hij de ervaring van Gods nabijheid mist en zich daarom ver van het heiligdom voelt. Hoe dan ook, hij roept.    Maar wat is Davids nood? Wat doet hem klagen en roepen, tot God? Vanuit deze Psalm wordt duidelijk dat hij roept vanaf een plaats waar Hij ver bij God vandaan is. Naar alle waarschijnlijkheid ver van de tent, het heiligdom. Ver van de plaats waar men God ontmoette. Hij roept van het einde van het land tot de Heere. In eenzaamheid. Overstelpt door de omstandigheden.    Ik weet niet waar tegenslagen jou in de afgelopen periode gebracht hebben. Klonk je gebed op vanuit de binnenkamer, achter de gesloten deuren van die stille plek thuis waar je omgang zoekt met hem? Dat is wat David hier doet, hoewel hij zich ver van het heiligdom bevindt. Hij roept tot de Heere. Is iemand in lijden? Dat hij bidde (Jak. 5: 13)   Rots ‘Leidt mij op een rotssteen die mij te hoog zou zijn.’ De Goddelijke genade, hulp en beveiliging vormen de rots waarop zijn ziel verlangt te rusten, buiten het bereik van de onstuimige golven, die beneden stormen en razen. Voor ons zondige mensen een onbereikbare plaats. Wie zal als zondig mens tot God naderen? Wij hebben immers zelf de gemeenschap met Hem verbroken in het paradijs?    Waar we ook zijn, waarin we ons ook bevinden, roep de Heere aan. David vanuit Mahanaïm, Daniel vanuit Babel. De zeiler vanuit het topje van de mast. De zondaar in zijn schuld en verlorenheid. Zij roepen het uit tot de Heere. Je kunt zo ver niet zijn, of je krijgt zicht op de Rots, als de Heilige Geest er oog voor geeft. Als we niet naar het heiligdom kunnen, kan God ons ter plaatse tot heiligdom worden.    Toevlucht Te midden van de crisis, herinnert David zich de Heere als een Toevlucht, een schuilplaats. Als hij daaraan denkt, dan komt het beeld boven van een sterke Toren. Draagt u met David ook die herinnering uit het verleden mee? Ja, Heere. U bent mij een sterke Toren. U bent mij een toevlucht geweest. Zo niet, dan zwerft u nog rond op de vlakte. Prooi voor aanvallers en tegenstanders. Waarschijnlijk niet bewust van het gevaar. Tot slaaf geworden voor de vijand. Hier uit de Schriften toont Zich de Heere een sterke Toren te zijn te midden van de benauwdheid. Een Rots waarop Hij zondaren tilt, tot behoud. Kent u Hem zo niet? Dan ben ik bang dat u zich onbewust in vijandelijk gebied bevindt. Een balling die zich thuis voelt, ver bij God vandaan. Wel benauwd in allerlei omstandigheden, maar niet gericht op de Heere. Voor David was Christus de poolster waar het hele leven zich op richtte. Maar u hebt genoeg aan de sterrenpracht van dit leven. Dan is de crisis groter dan u beseft.    Tent en vleugels Die sterke Toren had nog niets indrukwekkends. De gebruikte beelden worden nu kwetsbaarder, nabijer. David spreekt nu niet meer in het verleden, maar richt de blik op de toekomst. Blijkbaar is er iets gebeurd. Tijdens het gebed is er een verandering opgetreden. Hij voelt weer grond onder de voeten. De hoge Rots, is de plaats geworden waar het hol van zijn voet rust vond. De banneling ver bij God vandaan, heeft daar in de stilte een heiligdom gevonden. Ver bij Jeruzalem vandaan.    Hij zegt: ‘Ik zal in uw hut verkeren, in eeuwigheden.’ In Gods tent. De tabernakel. De aardse gestalte van de hemel. De tabernakel die op een lijn stond tussen het verloren paradijs en de zich ontsluitende heerlijke toekomst. In die tent, daar zal hij de Heere weer ontmoeten. De Heere geeft hem verwachting in het hart. Nu is het nog ver weg, maar het gaat weer komen. Hij kan het vanaf de Rots zien. Het geloofsoog blikt over de omstandigheden heen.    Wat ziet David? Dat de Heere Davids koninkrijk zal bevestigen. Uit die geslachtslijn wordt de Messias geboren. De vaste Rots van zijn behoud.